"Mieczysław Wróblewski ur. 8 lutego 1916 w Zamościu, zm. 26 czerwca 2009 we Wrocławiu był absolwentem Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu. Promocję oficerską uzyskał 15 października 1938 roku. 1 marca 1939 roku otrzymał przydział jako oficer wachtowy na trałowcu „Rybitwa”. 1 września uczestniczył w bitwie powietrzno-morskiej na Zatoce Gdańskiej, doznając trwałego uszkodzenia słuchu. Pozostał jednak w składzie załogi „Rybitwy” do momentu jej rozbrojenia 17 września, a następnie wziął udział w obronie Helu jako żołnierz pozycji obronnej na odcinku „Jastarnia”. Po kapitulacji 2 października dostał się do niewoli niemieckiej. Uwolniony 30 stycznia 1945 roku powrócił do Polski.

Ekspert – osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości tematu z odpowiednimi dyplomami ukończonych uczelni, tytułami naukowymi, cieszący się uznaniem i autorytetem wśród specjalistów pracujących w danej dziedzinie.

Piotr Nieznański: ekspert i praktyk WWF radzi co jest najpilniejsze dla Odry?

,,To, co w tej chwili jest najpilniejsze, to zmiana zarządzania wodami ukierunkowana na renaturyzację rzek i zwiększanie zasobów dolin rzecznych i doliny Odry poprzez zwiększenie naturalnej retencji wody w całej zlewni” – mówi Piotr Nieznański, doradca Zarządu WWF ds. środowiskowych.[1] Piotr Nieznański – Ekspert i praktyk w zakresie ochrony wód, rewitalizacji i renaturyzacji rzek i ich dolin oraz ochrony zagrożonych siedlisk i gatunków najpierw w WWF Niemcy, aktualnie w WWF Polska - Dyrektor ds. Polityki Środowiskowej Fundacji WWF Polska. Z wykształcenia geograf o specjalizacji ochrona środowiska.[2]

"Celem działań jest poprawa: -naturalnej retencji korytowej w kierunku zbliżenia jej do naturalnej – poprzez poprawę warunków hydro morfologicznych, -retencji dolinowej – poprzez odtworzenie lub zwiększenie strefy naturalnego zalewu powierzchniowego (likwidacja lub rozsunięcie obwałowań), -retencji w zlewni poprzez renaturyzację mokradeł, ochronę stref źródliskowych i cieków najwyższych rzędów w formie naturalnej, w tym odbudowę ich retencji z zastosowaniem zasad renaturyzacji przede wszystkim przez spowalnianie odpływu, przywracanie łączności ze strefą zalewową, odtwarzanie starorzeczy, nasadzenia, hamowanie odpływu z sieci melioracyjnych."[3]

Ludzie i zwierzęta od początku swego istnienia piją wodę, używają wodę do celów spożywczych, higienicznych, korzystają z rzek, jezior, budują kanały, wały, tamy, stawy, studnie, zbiorniki. Według danych z lat 1985–1997 dostępność wody w Polsce na jednego mieszkańca na rok wynosi 1480 m3. Jest ona 5-krotnie mniejsza w stosunku do średniej światowej (7690 m3/r.) i 3-krotnie od średniej europejskiej (4560 m3/r.).[4]

Prawdą jest, że doprowadziliśmy do zbyt daleko idących szkód w naturalnym środowisku regulując rzeki, meliorując grunty rolnicze, osuszając bagna i tereny podmokłe, eksploatując torfowiska. Przekształcając koryta rzek, poczyniono takie zmiany, których cofnąć się już nie da.

Eksperci” z WWF w Niemczech i w Polsce, a nawet praktycy jak można wyczytać na stronach internetowych, martwią się, ale jednocześnie starają zaradzić i doradzić, mają teraz „moc”, popierani są usilnie przez „postępowe” media? Co zrobić z rzekami, z gospodarką wodną w Polsce, a przede wszystkim w Wiśle i Odrze. Informacja o w/w ekspercie WWF w Niemczech jest godna uwagi, gdyż Niemcy mają niebywałą okazję renaturyzacji dolnego odcinka Łaby, od Magdeburga prawie do samego ujścia i nic nie słychać aby chcieli skorzystać z rady WWF? Takie możliwości renaturyzacji tego odcinka Łaby powstały już dość dawno, bo tuż po oddaniu do eksploatacji Der Elbe-Seitenkanal (ESK) i co, i nic, nie chcą renaturyzować Niemcy tej rzeki? Kanał ten oddany został do użytku 15 czerwca 1976 r.[5] Próbują ostatnio naturalizować odcinek Łaby w okolicach Drezna, ale coś się nie udało i niewiele to pomogło.[6]  „Ekspert” WWF teraz będzie doradzał w Polsce?

Kompleksowy projekt adaptacji lasów i leśnictwa do zmian klimatu – mała retencja oraz przeciwdziałanie erozji wodnej na terenach nizinnych.

Nazwa projektu: Kompleksowy projekt adaptacji lasów i leśnictwa do zmian klimatu – mała retencja oraz przeciwdziałanie erozji wodnej na terenach nizinnych.

Planowany okres realizacji: 2016 - 2022 r.

Beneficjent: Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Celem projektu jest wzmocnienie odporności na zagrożenia związane ze zmianami klimatu w nizinnych ekosystemach leśnych. Podejmowane działania będą ukierunkowane na zapobieganie powstawaniu lub minimalizację negatywnych skutków zjawisk naturalnych takich jak: niszczące działanie wód wezbraniowych, powodzie i podtopienia, susza i pożary.

Cel główny projektu zostanie osiągnięty poprzez realizację kompleksowych działań polegających na zabezpieczeniu lasów przed kluczowymi zagrożeniami związanymi ze zmianami klimatycznymi. Obejmą one rozwój systemów małej retencji oraz przeciwdziałanie nadmiernej erozji wodnej na terenach nizinnych.

Załączniki:

Obecne zmiany zarządzania gospodarką wodną. Ryszard Majewicz

[ ]

3216 kB